Nasza podróż z Tajlandią zaczęła się w Czeskim Cieszynie na dworcu kolejowym. Stamtąd pojechaliśmy pociągiem z przesiadką w Ostrawie do Wiednia, skąd mieliśmy wylot do Tajlandii. Przelot do Kataru, tam od razu przesiadka na samolot do Bangkoku. Udało się nam zdobyć kilka miesięcy wcześniej bilety w korzystnej cenie na Qatar Airways, także nasza podróż w obydwie strony była bardzo komfortowa.
Plan naszej podróży w skrócie to dwa dni w Bangkoku, przelot na wybrzeże na Phucket i od razu taksówka na mniej znane wybrzeże Khao Lak następnie przelot do Chiang Mai i pobyt kilka dni w górzystej części Tajlandii i zwiedzanie świątyń, przelot do Bangkoku,zwiedzanie stolicy i wylot. Udało nam się również zwiedzić przez kilka godzin Katar,w drodze powrotnej, podczas długiego 14 godzinnego oczekiwania na samolot do Polski.

To w skrócie a teraz jak to wyglądało bardziej szczegółowo.

Po wylądowaniu w Bangkoku od razu znaleźli się taksówkarze, którzy oferowali transport natomiast w podziemiu lotniska znajduje się stacja metra, które sprawnie kursuje po Bangkoku i przejeżdżało też niedaleko naszego hotelu. Wychodziło również bardzo korzystnie cenowo w porównaniu do taksówek – ok 10% ceny taksówki.

Na metro nie ma drukowanych biletów tylko są żetony. Można je kupić u obsługi lub w automacie. Przy wyjściu z metra żeton wrzuca się w bramkach. Fajne rozwiązanie.

Dzielnice w Bangkoku podzielone są na ulice handlowe, to znaczy na jednej ulicy kupicie części do samochodu, na drugiej neony a np. w pobliżu Zamku Królewskiego jest ulica gdzie sprzedają tylko figurki Buddy od bardzo małych po posągi do świątyń.

 My wszystkie noclegi w stolicy mieliśmy zarezerwowane w dzielnicy Chinatown, miejsce nieco spokojniejsze od innych części Bangkoku, a do tego bardzo ciekawe kulturowo.
Gdy zapada zmrok, Chinatown – znane lokalnie jako Yaowarat – zamienia się w tętniącą życiem kulinarną metropolię. To miejsce, gdzie kultura chińska miesza się z tajską w najbardziej intensywny i porywający sposób.

Ulice rozświetlają się tysiącami neonów – jaskrawe czerwienie, złota i zielenie malują mury kamienic, a chińskie znaki zdają się tańczyć w powietrzu. Główna arteria – ulica Yaowarat Road – zamienia się w jeden wielki deptak, pełen gwaru, zapachów i ludzi z każdej części świata. Na każdym kroku słychać syczenie woka, pokrzykiwania sprzedawców i śmiech klientów próbujących egzotycznych smakołyków.

Wieczorem Chinatown staje się istnym rajem dla smakoszy – tu nikt nie wychodzi głodny. Stoiska z owocami morza, grillowanymi szaszłykami, naleśnikami z ośmiornicą, zupami wonton, kaczką po pekińsku, a nawet deserami z lodami kokosowymi – wszystko to przyciąga tłumy. Unosi się zapach czosnku, imbiru i kolendry, a dym z ulicznych kuchni dodaje całej scenerii lekko filmowego charakteru. Można oczywiście samemu wybrać gdzie się chce zjeść albo skorzystać z przewodnika, który zaprowadzi Was do jego zdaniem najciekawszych miejscówek.

Na ulicy między neony wdzierają się lampiony, a z głośników ulicznych restauracji sączy się chińska muzyka. W bocznych uliczkach – zwanych „soi” – można natrafić na ukryte świątynie, sklepiki z amuletami, złotem, tradycyjną medycyną czy kadzidłami. Przemykają tu mnisi, turyści i lokalni smakosze. Wszystko wiruje w hipnotyzującym rytmie miasta, które nigdy nie traci tempa.

Chinatown w Bangkoku wieczorem to doskonały przykład, jak historia i współczesność mogą współgrać. Obok stuletnich świątyń i herbaciarni wyrastają modne bary koktajlowe i klimatyczne kawiarnie na dachach. I choć dzielnica przez lata się zmienia, jej duch – handlowy, żywiołowy i pełen życia – pozostaje niezmienny.

Właśnie tam gdy pierwszego wieczoru wybraliśmy się na spacer po okolicy zjedliśmy coś ciekawego na street foodzie, skorzystaliśmy z cudownego masażu ciała, który się okazał być tani jak barszcz (godzina masażu ok.20zł), zobaczyliśmy pierwsze świątynie, które wyłaniały się co krok zza budynków.

Co ciekawe, jak przylecieliśmy do Bangkoku to byliśmy końcem listopada – tuż przed startem sezonu, było jeszcze bardzo mało turystów i stoiska były rozkładane tylko w bocznych uliczkach. Natomiast drugi nasz pobyt już przed wylotem do Polski był w grudniu, gdzie było zdecydowanie więcej turystów i stoisk ze streetfoodem było tyle, że aż częściowo była zamknięta główna ulica.

Jeśli marzysz o podróży w czasie do złotej ery Syjamu – Ayutthaya to miejsce, które musisz zobaczyć. Wybraliśmy się tam drugiego dnia i przeznaczyliśmy na tą wycieczkę cały dzień. To nie tylko dawna stolica Tajlandii, ale prawdziwy skarb kultury, gdzie historia mówi do Ciebie szeptem ruin i majestatem świątyń zatopionych w dżungli. 

Do Ayutthaya wybraliśmy się pociągiem, bilet można zarezerwować przez internet, natomiast zwróćcie uwagę, z której stacji odjeżdża.Są też opcje transportu minibusem lub można wykupić całodniową wycieczkę i z tym właśnie mieliśmy sytuację przed stacją. Pani wyglądała, że jest z obsługi stacji, miała nawet plakietkę i zaproponowała pomoc w dotarciu na peron, następnie stwierdziła, że szkoda jechać pociągiem, bo nie klimy, jest ciasno itd. I że bardzo tanio weźmie nas taksówka i przewiezie po całej miejscowości.
My jednak pozostaliśmy przy pociągu, było to fajne doświadczenie, jechaliśmy z miejscowymi, okna były otwarte także nie odczuwało się braku klimatyzacji. Podróż zajęła ok 1,5 godziny drogi od stolicy.

Ze stacji Ayutthaya przeszliśmy na nogach nad rzekę Pa Sak, którą co chwilę kursują łodzie motorowe transportujące ludzi na drugi brzeg rzeki gdzie wynajęliśmy rower i pojechaliśmy zwiedzać. Rower można również wynająć przed przeprawą – koszt jest taki sam ale trzeba dodatkowo zapłacić za przewóz roweru na łodzie, niemniej cena to ok 1 zł także nie robi różnicy, jedynie jest to więcej problemów. Wg lepiej wynająć po przeprawie.

Ayutthaya została założona w 1350 roku i przez ponad 400 lat była sercem potężnego Królestwa Ayutthaya – jednego z największych i najbogatszych imperiów w Azji Południowo-Wschodniej. W szczytowym okresie miasto miało ponad milion mieszkańców, handlowało z Japonią, Chinami i Europą, a jego splendor porównywano do Wenecji czy Paryża. Niestety, w 1767 roku została zniszczona przez wojska birmańskie – pozostały po niej tylko ruiny… ale za to jakie! Ayutthaya jest pełna pagód, stup, posągów Buddy i świątyń.